اولین ایستادنت...

دانیالم ...

میخواهم برایت از لحظه ای با شکوه بگویم ...

وقتی برای اولین بار ایستادی...

دانیال و اولین ایستادن

 هشتم اردیبهشت بود پدرت داشت  سلام نماز را می گفت و من و تو کنارش بودیم...تو درست وسط ما بودی که ناگهان ایستادی...

ما از شدت ذوق جیغ کشیدیم و تو از برخورد ما نشستی...

چه لحظه شیرینی بود...فراموش نشدنی...

12 اردیبهشت هم چند قدم برداشتی...واولین تجربه تو برای حرکت مستقل آغاز شد...

اولین ایستادن تو...

اولین قدمهای تو...

اولین گامهایی که آرزومندم همیشه در بهترین مسیر زندگی باشد...

فرزندم اولین قدمهایت را به تو تبریک میگویم...

/ 0 نظر / 10 بازدید